't Kapelhuis
Kapel 2, 6017 RB  Thorn
E: info@thorn-kapelhuis.nl
T: +31 (0)475 476 367
M: +31 (0)6 - 139 54 325
© 2014. Alle rechten voorbehouden.

Historie

Op 25 augustus 1673 werd, onder het bidden van de litanie van Onze Lieve Vrouw van Loreto, de eerste steen gelegd voor de Kapel onder de Linden te Thorn. De kapel was een stichting van de stiftdame Clara Elisabeth van Manderscheidt-Blankenheim en kreeg de vorm van het “heilig huisje” van Nazareth, dat volgens de legende tijdens de kerkvervolging door engelen was overgebracht naar het Italiaanse stadje Loreto.

De kapel werd vanaf het begin “bediend” door een geestelijke, een rector, die al spoedig na de totstandkoming van de kapel werd gehuisvest in een nabijgelegen rectorswoning, in de volksmond “Kapelhuis” genaamd. Het Kapelhuis werd gebouwd in 1676 en was tot aan de Franse tijd eigendom van het kapittel van het stift. In de Franse tijd kwamen Kapel onder de Linden en Kapelhuis in handen van het kerkbestuur, dat nog steeds eigenaar is van het monumentale ensemble.

Het Kapelhuis is qua functie altijd nauw verbonden geweest met de Kapel onder de Linden. Was het eerst de woning van de rector van de kapel, daarna, in de loop van de 19e eeuw kreeg het pand een dubbelfunctie en werd het tot boerderij annex café en was het tevens de huisvesting van de aan de kapel verbonden koster. Herbergde het pand in de tijd van het stift illustere personen, zoals de rectoren Balthasar van Droogenbroeck en kanunnik Jan Reinier Broeckmeulen, na de Franse tijd bleven de bewoners in het dorp en de omgeving bekende personen.

Een verklaring hiervoor is hierin gelegen, dat vele pelgrim- en processiegangers vanaf de 19e eeuw hun weg naar de kapel vonden, en op deze weg vaak aangename verpozing zochten in het café, dat was gevestigd in het Kapelhuis. De laatste bewoner, die een agrarische met de kosterfunctie combineerde, was de in Thorn bekende Johannes Corbey (Sjang van Roos). Nadat Johannes Corbey en zijn familie het pand verlieten, werd het Kapelhuis door het kerkbestuur verhuurd aan de uit Bergeijk afkomstige Leefgemeenschap de Hooge Berkt, die het tot in 2009 bewoonde.